لۇغەتنى كۆرۈش

• ئابد — ئىنسان ؛ بەندە؛
• ئابدار — سۇلۇق ؛ سۇيۇق ؛ ئېنىق ، پاساھەتلىك ، ئۆتكۈر مەنالىق ؛ پارقىراق؛
• ئابدال — 1)قەلەندەر، دىۋانە، تىلەمچى. 2) يۇرت كېزىپ يۈرۈيدىغان دەرۋىشلەرگە بېرىلگەن نام.
• ئابدان — ئابادان؛ مىسال:ئابدان كاغەز: ياخشى سورتلۇق قەغەز ، تىنىق قەغەز ، ياخشى قەغەز؛
• ئابدەست — تەرەت ئېلىش؛
• ئابدۇ مۆئمىن ئابد — ئىمانلىق ئىنسان؛
• ئابدۇزد — سۇ ساقلايدىغان كۆلچەك، پاناھلىق سۇ يولى؛
• ئابدىمىلىك — سۈتلۈك ئوت ئائىلەسىگە كىرىدىغان بىر يىللىق ياكى كۆپ يىللىق شادا غوللۇق ئۆسۈملۈك، يوپۇرمىقى چوڭ ۋە ئالىقانسىمان يېرىلىدۇ،
• ئابدىمىلىك پىلە قۇرتى — پەرۋانە ئائىلەسىگە كىرىدۇ، تۇخۇمى ئاقۇچ كۈل رەڭ بۇلۇپ،لېچىنكىسى سورتنىڭ ئوخشىماسىلىقىغا قاراپ ھەرخىل رەڭلىك بولىدۇ. ئابد
• ئابدىمىلىك پىلىسى — ئابدىمىلىك پىلە قۇرتى قۇسۇپ چىقارغان بىر خىل پىلە قۇرتى، توقۇمىچىلىقتا خام ئەشيا قىلىنىدۇ.
• ئابراھ — ئۆستەڭ ، ئېرىق ، سۇ يولى؛
• ئابروي — كىشىلەرنىڭ قىلغان ئىشى ۋە ياخشى خىسلەتلىرى تۈپەيلىدىن جامائەتچىلىك ئىچىدە تاپقان ھۆرمەت،ئىناۋەت،نوپۇز. ئابروينى ئالتۇنغا
• ئابزاس — 1.مەلۇم مەزمۇننى ئۆز ئىچىگە ئالغان ئىككى باش قۇر ئاراسىدىكى تېكىست. 2. باش قۇر: يېڭى ئابزاستىن يازدىم؛
• ئابستراكت — ئابستراتسىيىسىگە، ئابستراكتسىيىلەشتۈرۈشكە ئاساسلانغان. پىكىر قىلىش ئارقالىق تەسەۋۇر قىلىنغان،كونكرېت تەجرىبىدىن ئۆتكۈزۈل
• ئابستراكت ئۇقۇم — ؛(1) كۆز بىلەن كۆرگىلى ، قول بىلەن تۇتقىلى بولمايدىغان نەرسەلەرنى بىلدۈرىدىغان ئۇقۇم. مەسىلەن؛سىياسەت، پرىنسىپ. (2) شەيئ
• ئابستراكت تەپەككۇر — ئۇقۇم، ھۆكۈم. خۇلاسەلەردىن ئىجارەت تەپەككۇر شەكىللىرىگە ئىگە بولغان، بىلىشنىڭ ئەقلىي بىلىش باسقۇچىغا تەۋە بولغان تەپەككۇ
• ئابستراكت سەنئەت — ھازىرقى زامان غەرپ ئەللىرىدە تارقالغان گۈزەل-سەنئەت ئېقىمى. 1910-يىلى باشلانغان بۇئېقىم ئوبيېكتىپ دۇنيادىكى كونكرېت ئوبر
• ئابسورپسىيە — Absorption(ئىسىم)--(1) فىزىكا ۋە خىمىيەدە بىر ماددانىڭ باشقا بىر ماددانى ياكى ئېنېرگىيەنى ئۆزىگە سىڭدۈرۈش جەريانى؛ (2) پ
• ئابكەش — دەرەخنىڭ نوتىسى، ئۆسۈملۈكنىڭ سۇ تارتىدىغان تومۇرى ؛ سۇ توشۇيدىغان ئادەم؛
• ئابكەم — كېكەچ ، گاچا ، تىلى تۇتۇق ؛ لال بولۇش؛
• ئابكەند — يار ، جىرا ، ئازگال؛
• ئابگۇن — تىنىق ؛ كۆكۈش رەڭ ، ھاۋا رەڭ ؛ ئەينەك ؛
• ئابگىر — كۆل ، كۆلچەك ؛ سۇ ئېلىنىدىغان جاي ؛ قاينام؛
• ئابگىنە — ئەينەك ، كىرىستال ، شىشە قاچا؛