ۋاقىئ
مەنىسى
يۈز بەرگەن ، پەيدا بولغان؛ [ۋاقىئ بولماق --- يۈز بەرمەك ،پەيدا بولماق ، بارلىققا كەلمەك، جايلاشماق ، ئورۇنلاشماق؛ [غەيرى ۋاقىئ --- بولمىغان ، ئەمەلگە ئاشمىغان]؛
يۈز بەرگەن ، پەيدا بولغان؛ [ۋاقىئ بولماق --- يۈز بەرمەك ،پەيدا بولماق ، بارلىققا كەلمەك، جايلاشماق ، ئورۇنلاشماق؛ [غەيرى ۋاقىئ --- بولمىغان ، ئەمەلگە ئاشمىغان]؛