دەست

مەنىسى

قول ؛ قېتىم ، نۆۋەت ، مەرتە ، كەررە؛ [دەست بەرمەك --- يۈز بەرمەك؛ مۇيەسسەر بولماق ، ئېرىشمەك، ئىگە بولماق؛ ئىش ئوڭدىن كەلمەك]؛ [دەست تاپماق --- قولغا چۈشۈرمەك]؛ [دەست ئەتمەك --- تۇتۇش قىلماق، بېجىرمەك، قول تىقماق]؛ [چابۇك دەست --- چاققان، ئەپچىل]؛ [چىيرە دەست --- باتۇر ، قۇدرەتلىك؛ قولى ئۇزۇن]؛