مىزاج

مەنىسى

مىجەز ، تەبىئەت ، خۇلق ، خاراكتېر ؛ سالامەتلىك ، بەدەن ئەھۋالى؛ [ئاشۇفتە مىزاج ---پەرىشان ھال]؛ /مىزاج: بىر شەخسنىڭ تۇغما خاراكتېرى، ھېسسىيات ھالەتى ياكى تەبىئىي مايىللىقىنى كۆرسىتىدۇ. بۇ سۆز شەخسنىڭ دۇنياغا قارىشى، ھەرىكەت-ھالەتى ياكى باشقىلار بىلەن بولغان مۇناسىۋەتىنى تەسۋىرلەش ئۈچۈن ئىشلىتىلىدۇ. مەسىلەن، "ئۇنىڭ مىزاجى ئوچۇق" دېگەندە، شۇ شەخسنىڭ دوستانە ۋە كۆتۈرەڭگۈ خاراكتېرگە ئىگە ئىكەنلىكى ئىپادەلىنىدۇ. مىزاج يەنە پىسخولوگىيەلىك ياكى تىببىي كونتېكستلاردا شەخسنىڭ روھىي ۋە ھېسسىي تەڭپۇڭلۇقىنى باھالاشتا قوللىنىلىدۇ. تارىختا، بولۇپمۇ كونا يۇنان ۋە ئىسلام تىببىيەت پەلسەپىسىدە، مىزاج ئىنسان تېنىدىكى "تۆت خىل سۇيۇقلۇق" (ھاۋا، سۇ، يەر، ئوت) نەزەرىيەسى بىلەن مۇناسىۋەتلىك بولغان؛

ئىنگلىزچە

Temperament/ mood/disposition

تۈركچە

Mizah/ huy/ tabiat

خەنزۇچە

气质/ 性情