كۇلا(ھ)؛

مەنىسى

قەدىمدە دىۋانىلار بېشىغا كىيىۋالىدىغان ئۇچى ئۇچلۇق ئىگىز بۆك؛ قۇلاقچا (تۇماق )؛

لۇغەتنى كۆرۈش