قەلب

مەنىسى

؛(1) يۈرەك ، دىل ؛ بىرەر جاي ياكى نەرسەنىڭ دەل ئوتتۇرىسى ، مەركەز؛ [قەلب ئەرا تۇرماق --- ئوتتۇرىدا تۇرماق]؛ (2) ئۆزگىرىش ، ئۆزگىرىپ كېتىش ؛ ئاغدۇرۇلۇش ، ئاستىن - ئۈستۈن بولۇش، ئەكس ئايلىنىش ، تەتۈر تەرەپ ، تەسكىرى؛ (3) ساختا ، يالغان ، ياسىما ، ئويدۇرما؛