فانىي

مەنىسى

يوقالغۇچى ، گۇم بولغۇچى ، ۋاقىتلىق ، ئاخىر يوقىلىدىغان؛ سوپىلىقتا فەنا مەقامىغا (دەرەجەسىگە) ئېرىشكەن، ئۆزىنى يوقۇتۇپ، ئىلاھىي روھ بىلەن تامامەن قوشۇلۇپ كەتكەن؛ نەۋايىنىڭ پارسچە يازغان شېئىرلىرىدا قوللانغان تەخەللۇسى؛ [فانىي ئولماق --- يوق بولماق، ئۆزلۈكىنى يوقاتماق]؛ [فانىي ئەيلەمەك --- يوق قىلماق، يوقاتماق]؛