ئىتمەكمەنىسى؛(1) پۈتمەك ، يوقالماق ، گۇم بولماق؛ يوشۇرۇنماق؛ (2) ئىتتىرمەك ، ئىلگىرى سۈرمەك، ئالغا سىلجىتماق؛